ang blog ng kumag

radikal ako para kay Kristo(mark 8:34)

2006-09-24T18:09:00.000+08:00

Papangunahan ko na kayong lahat. This enry is so long because God gave me a lot of message.Sunday is really a holy day.Ang saya saya ko talaga ngayong araw na ito. Sobrang saya talaga kapag kasama mo si God.Salamat na lang po in advance for those person who will read this.
Kung napansin niyo.Wala ako gaanong post dahil siguro naging busy ako this past few days for our preparations for the sector conference(activity sa youth for Christ-area of pasig pateros ang taguig).As you can see it is composed of three cities so it only means that it is a big event. Madaming kailangan ihanda. Alam niyo because of my love for God nagawa kong hindi matulog ng 34 hours. Kulang pa sa ginawa ni God para sa akin at para sayo din.
Last week was full of preparations.Madaming ginagawa at araw araw ang practice. Me ang Jerald who handled the cheerdance and the interpretation dance. We met a lot of problem like in cheerdance how can we have a cheerdance no. if were just four but God is so great because from four we presented with the number of 10. Everyday we encounterd many problems but God let me remembered my philosophy-with God all things are possible .
About sa hindi ko pagtulog ng 34 hours. Gumagawa kasi kami ng mga i.d. for the sectorcon. Alam niyo ba after nun dumiretso ako sa practice ng production para sa rizalian to fame. Nakakapagod at umulan pa. After nun agad agad akong umuwi para maligo. Bagsak na bagsak na ang aking katawan at iyun ay napansin ng aking magiting na nanay. Huwag na nga daw akong pumunta daw but I insist to go back at the house of kuya ej. After I fixed myself. I dont know what happened next because I woke up it is already the sectorcon itself. I was so shocked ang nervous because we have not fixed the cheerdance and also the interpretative dance. We do not have cd for the cheerdance. I also woke up late. Our call time must be 5:00 in the morning but I woke up 6. I was so nervous because I thought papagalitan nila ako. God is just so great because I went there with no bad sounds from there. Our director told me that we will not have the cheerdance anymore because it was not fixed and we do not have the cd and she told me that we will just have the chant of our sector.
I was really excited for the sectorcon and for the people will go there. The sectorcon started with the mass from father Paul. After the mass we had a short break for the next session which was the exortation for the video presented which was the bad and good news happening in pasig pateros taguig entitled REALIDAD. For the past month we heard some breaking news like the Shabu factory here in pasig and also the stampede in ultra and some more cases(nakakataas balahibo). After that short exoratation was the worship and us the dancers was asked to stand by at the back of the stage because were the next. Our intermission was very tiry. It was the chant for our sectorcon.
After that, creative competitions started. My cluster have the entry for the acafella and band competition. Eventhough we did not won in the eyes of our God all of us won but we were not totally a looser because we got the volleyball as the champion. I felt winner also because many of my members attended. They really surprised me.
This event was full of worship that I really enjoyed. The next segment started with the worship and after we will perform again to introduce the next talk that sent me a lot of message entitled. Talk 2 entitled Radikal. Once you heard the word radikal the first thing that comes to your mind are astig,kakaiba,magulo and lot more. in youth for Christ we changed the meaning of RADIKAL . We are radikal in loving God. ang mundo natin ngayon masyado nang radikal. tumingin ka sa kaliwa mo may nagshashabu, sa kanan mo may nagyoyosi, sa harapan mo maraming porn, basta magulo and para sa ibang tao astig yun. As a disipilo ng ating Panginoon ano ang ating ginagawa. Why all this things happened?This is the challenge for all of us. I think we shopuld be passionate serving God. We should not stop. In order to happen all this things we should DENY OURSELF CARRY OUR CROSS FOLLOW JESUS CHRIST MARK 8:34.Sobranga ng saya kasi inisa isa talaga ng speaker kung ano ang ibig sabihin nito. Sobrang bigat ng talk that made me cry. Masyadong mabigat ang pinapagawa ni God sa akin. We also had a commitment at that time.wwhhhhooo!!!astig talaga si God.
After heard that very solemn talk we proceeded with the reflection and praisefest that was connected for the next talk which is REBOLUSYON.Magulo kaming nagpraisefest sa astig na God namin. The talk talked about on what we will do which is rebosyon. Kami ay magrerebolusyon sa pagmamahal ni Kristo. Magrerebolusyon upang sabihin sa maraming tao na hindi pa nakikilala si God na mahal sila ni God.
We ended this evnt with prisefest. Astig talaga makasama si God!!!!!!!wwwwwwhhhhhhhhhhoooooooooo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!I gathered all my members ang we talked about our plans for our cluster. We also prayed for one another.That was the ending of our sectorcon. I hope all of you was there for you to witnessed how God love us so much!!!This sectorcon told me the worst reality happening in our country which is so radical so this is the timne for us to have a revolution and to evangelize people through Christ!!!

realized many things

2006-09-16T23:59:00.000+08:00

For this day, We had our practice-Cheerdance for the incoming sector conference of youth for Christ. I am the one who is handling it. We started almost 1:30 but they were only three because some of the dancers are college and they were in school. eventhough we are just four we did a lot of things. After the practice, I remembered that kuya Ej(my kuya kuyahan) wanted to talk to me. We started our one to one but suddenly his sister told him that they will go to church. He told me to go with them and have the mass and after that we will continue our one to one. after the mass we stayed at the church for almost two hours. The lights were closed but there was some choir practicing there. God is so good. He is not tired saying His words to me through different people that I treasured. He is not tired showing His greatest love for me. He used kuya ej for me to realized many things and I noticed also that kuya ej and me have the same path when he was in the age like me in terms of service in youth for Christ. I can say that he is my mentor not only my mentor but my big brother. I felt the presence of God through kuya ej.God is so good talaga!!!I am proud to say that I am a youth for Christ!!!

experience cost a lot(vin's title dati)

2006-09-10T22:00:00.000+08:00

Saturday, usapan namin ni arvin na magkikita kami sa 711 para surpresang puntahan si sharyl sa folkarts theater. Nang papunta kami sa folkarts kung saan saan kami napadpad(project 6). Siguro nakaanim kaming sakay bago makapunta dun.

Pagdating namin dun kailangan pala ng ticket(wala kami).balak kong itxt si sharyl pero wala pala akong load kaya naghanap kami ni arvin ng paloadan. Buti na lang nakakita kami,agad agad naming tinxt si sharyl hanggang lumabas na siya para kami ay sunduin. Nagsisimula na. Praise and Worship na maganda ang aking pakiramdam. Iba yung feeling ko habang kumakanta. I found a lesson from it. Medyo mahaba rin yung talk na ibinigay ng isang taga jerusalem. Past 1 na yata ng magkaroon ng break. Lumabas kami sila sharyl pumunta sa isang lugar kami naman ni arvin naghanap ng makakainan. Napadpad kami sa lugar ng mga bike. Nakahanap akmi ni arvin ng makakainan. Kinain nmin ay Bicol express. Kumag ang anghang sobra. puro pawis ang naabutan namin ni arvin, kumag talaga ang anghang. Bumalik kami ni arvin sa loob. May praise and worship na namang nangyari. ang sarap na namn sa pakiramdam.

Hindi na namin natapos ang session at kailangan na naming umuwi dahil my practice pa daw sila sharyl. Nilibre naman kami nina kuya jeorge at aaron sa kfc. Naghiwahiwalay kami sa lrt dahil bibili pa kami ni arvin ng gitara ko. Habang nasa jeep ang kumag na arvin nakakaawang tingnan sa sobrang antok lahat na lang yata ng pwesto ay nagawa niya hanga talaga ako sa tao na ito eh. Muntikan pa kaming lumagpas sa V. mapa. Ayun bumaba kami para bumili ng gitara. Siya na ang pinapili ko malay ko ba sa mga bagay na iyun.

Pumununta pa kami kila sharyl sa church nila. Pinahiram ko yung cell. ko kay arvin para matext niya si sharyl at para hindi na rin magpakapuyat. Hinintay namin silang matapos. Inabutan nga kami ng ulan ng malakas na ulan. Habang nagpapatila ng ulan nakita namin yung ate ni arvin pati na rin yung may ari ng shop na tinutulungan ni arvin. Hindi na rin naming nahintay ang pagtila ng ulan akaya nauna na kamin nila ate dev at sharyl. Pinahiram nila ako ng payong kasi baka mabasa ang ang aking bagong gitara.

Hindi ko na masyadong inisa isa ang mga pangyayari dahil sobrang mahaba. Baka tamarin na kayong basahin.

May narealize ako nitong araw na ito. Na bago natin makita si God harap harapan marami muna tayong pagdadaanang hirap at pagsubok na kakapulutan natin nga aral. Tulad na lang ng ngyari sa amin ni arvin nagkandaligaw ligaw kami bago makapunta sa folkarts. Pero kapag nakita mo na Siya ay napakasaya na sobrang saya. Ngunit kahit nakita na natin Siya darating sa point na mapapagod tayo na kailangan nating magpahinga at umidlip panandali ngunit hindi dapat tayo mapagod dahil mahaba pa ang ating lalakarin. Pero tulad nung kay arvin kapag alam ni God na napapagod na tayo bibigyan niya tayo nga lakas ng parang kay arvin kahit antok na antok na nang makita si sharyl nabuhayan. Hindi tayo hahayaan ni God na maempty.

Masaya talaga ang araw na ito. EXPERIENCE COST A LOT!!!!!!

unexpressed emotions!!!

2006-09-07T23:04:00.000+08:00

Masaya ako kasi pangalawang beses na nangyayari na naghihiwalay ang dalawang araw na kasama ko ang God's gift ko(girlfriend) allysa mae lerios. Masaya kasi yung mga pangarap ko sa aming dalawa paunti unti nang natutupad. Masaya talaga ako kapag kasama ko siya. I feel complete.Maramo rin kaming napagusapan. Na sa kanya kasi yung cellphone ko . Gusto kasing makita ng mga kaklase niya yung pagmumukha ko. kumag kasi yung mga phone namin eh hindi makaconnect sa isat isa. Pinakakalandakan lang naman niya nag aking pagmumukha. Hindi ko alalam kung mahihiya ako o matutuwa nang sinabi ng mga kaklase niya na may awra Este ora pala sabi ni arvin kumag. ako kay Dennis Trillo at Sam Concepcion. Siguro maitsura lang talaga ako sa pic. kasi laging nagpapacute so never mind the personal look.
-------------------------------------------------------------------------------------
Sa school, medyo hindi maganda ang araw ko. Kasi siguro late ako sa aking prayer time late na ksi akong nagising. It was 6:44 when I woke up. Kumag talaga ang araw na ito. Medyo badtrip. Tama ba namang pagtripan ka. Kumain ka ng hindi kanais nais na mga pagkain dito sa school na parang indi katanggap tanggap sa sikmura. Idagdag mo pa yung pagkamiss ko sa pep kasi hanggang nagyon hindi pa rin natatapos yung paglelet go ko ng pep. Naobserbahan ko simula nang umalis na ako mas naging malapit sila sa akin.

it is hard to say goodbye but i have to..

2006-09-07T22:36:00.000+08:00

This day is so holy ang siguro eto na yung pinakamatagal kong prayer time. Halos parang nagcoconcert lang ako nang mga worship song. Ang sarap talaga ng pakiramdam ng winoworship natin si God. Naging l.s.s. ko ang Lord i offer my life to you. Habang kinakanta ko ay feel na feel ko. Kahit na eto lagi ang opening prayer namin sa lahat ng subject for the whole day hindi ko naramdaman yung pagkasawa.

Wala na akong masasabi during my class hour kasi naging fruitful talaga ang araw na ito. Practice na ng folk sobrang ang saya ko. Halos the whole practice yata ay nakangiti ako eh. Marami din ang mga umattend.

Natapos na ang practice ng folk. Hindi na ako mapalagay at medyo bumabaliktad ang mga nangyayari. Kung kanina sobrang saya ko ngayon ay parang lumulungkot na. Habang pinapanood ang practice ng pep. Hindi mawala sa akin ang pagkalungkot dahil napagdesisyunan ko na umalis na sa Rizal high school phoenix. Medyo mahirap talaga in terms of schedule. Nawawalan na kasi ako ng time for my God. Hindi na ako nakakaattend ng mga household. Marami na rin akong namimiss. Pinilit ko talagang ayusin yung oras ko pero mahirap talaga kaya nagdecide na ako na umalis na lang. Mahirap para talaga sa akin kasi napamahal na ako sa company. Mamiss ko talaga yung bonding namin sa isat isa. Sabay sabay tumatawa at nalulungkot at lumalaban sa lahat ng oras. Mamimiss ko yung mga warm up naming napakahaba pero sobrang soya. Mamimiss ko yung mga kalokohan ng bawat is basta lahat ng mga memories.

Dumarating talaga sa buhay ng tao na kailangan nating magsakripisyo kahit mahirap kailangan nating tiisin. Mas maganda at mas masaya talaga na kasama mo si God. I believe that He has a better plan for me. Sa mga buhay natin Siya yung nagpaplano. Kapag nandun ka na talaga sa peak doon mas itetest ka ni God but we do not have to be afraid kasi Siya yung bahala sa atin.

thanks for the friendship

2006-09-07T21:55:00.000+08:00

Wala na akong naalalala sa araw na ito. Ang tanging nasa isip ko lamang ay mg apanahong magkakasama kami ng nina arvin sharyl at jonell. Monday kailangang maging maayos ang lahat between arvin and sharyl, arvin and jonell and sigura kaunti between arvin and me. Mismong ako at si sharyl ay ayaw nang patagalin pa ang mga nangyayaring kaguluhan. Nagpapractice kami ng folk at biglang umulan. Pinasilong mina namin ang mga nagoaudition. Kami naman ay sinamantala ang pagkakataon.

Pumunta kami ni sharyl sa main building upang kausapin si arvin. Nakita namin si jonell at pinatawag namin si arvin. Nag usap kami sa may hagdanan malapit sa aming room. Kahit papaano naging maayos naman ang lahat bumalik kami sa likod ng gym para balikan ang mga nagoaudition. Pagbalik namin wala na silang lahat at yung mga datihan na lang ang natira. Hindi rin nagtagal umalis na rin sila ngunit kami ay naiwan pa doon. Medyo marami rin kaming napagusapan na parang walang nangyari.

Hindi namin namalayan ang oras at waring dumidilim na ang kapaligiran. Hindi na nmin naalala na may practice pala kami sa pep. Huli na ang lahat dahil malapit na itong matapos.Bumalik kami ni sharyl sa fencing room at sina arvin naman at jonell ay bumalik sa room.

Napagalitan kami ni maam Arsie at maam lising. Napabayaan kasi namin ang mga nagoaudition. Nakita ni maam arsie na pagalagala sila. Humingi na lang kami ng patawad kay maam arsie at maam lising. Lumabas kami para magpaalam aky ate audrey.

Nagpaalam kaming lumabas upang bumila. Pumunta kami kina arvin at jonell para kumustahin sila sa gabing iyun. mukhang maganda ang paguusap nila ni jonell. Hindi rin nagtagal ay bumalik sa fencing room. Hinihintay na lang namin ang paguwi ng pep. Nang dumating na ang mga pep nagpaalam kami para umuwi.

Habang naglalakad napatigil kami sa may sakayan ng tricycle at doon ay umabot kami ng mahigit dalawang oras yata yun. Maraming napagkwentuhan. Lalong naging close sa isat isa kahit si arvin nakakadismaya. Maraming palano para gumala kaming apat. Haay!!ibang klase na talaga ang aming pagkakaibigan..astig!!!kaya nga sobrang tinetreasure ko eh...

Masaya ang may kaibigan kaya pangalagaan at pahalagahan. Mahirap humanap ng mga tunay at soyang kaibigan. So once you have it dont let it go. Hold on to your friendship. Dumarating yung mga problem just to show na nagwowork talaga yung relationship and para mas maging strong pa yung pagsasamahan ng bawat isa. Hindi talaga nawawala ang problema.

september 3 -

2006-09-03T20:01:00.000+08:00

Oh it's sunday. Masaya naman ang aking sunday(sobrang holy).Akala ko late na ako for my prayer time. Kaagad kong binuksan ko ang t.v. para tignan ang oras(kasi sira orasan namin). Napapansin ko na nagiimprove yung gising ko dahil 9mins. lang ako late(atleast umaasenso). Ayun maganda naman ang aking prayer dahil ang palabas sa t.v. ay Christian mass? Medyo patapos na ang aking prayer nilipat ko ang t.v. sa channel 2 at ang palabas naman ay catholic mass(talaga naman oh..). Natapos ang aking prayer time. Pagkatapos nun ay nagkaroon ako ng maayos na diskusyunan with my parents about sa pagaattend ko ng mga Christian services. Nabanggit ko rin sa kanila na nageenjoy ako sa Christian life coz' it is almost the same as youth for Christ(some of the songs and the teachings are almost the same). Siguro ok din naman sa kanila. Inaasar pa nga ako ng aking papa MAGSISIMBA DAW KAMI NGAYON at natanong din niya BAPTIZED KA NA BA??? this is the first time na makausap koa ng mommy ko about sa FAITH KAY GOD. Ayun naalala ko after 2 days nakapagcharge na rin ako ng cellphone. Mage8:30 na kaya nagsimula na akong magayos dahil may usapan kami ni jonell na aatend kami ngayon sa presby. Pagkatapos ko umalis na ako. Akala ko wala nasa taas na si jonell nahihiya namn akong umakyat kaya nagpaload muna ko at hindi na rin nagtagal nakita ko na rin siya kasi papunta dapat ako sa 711 buti na lang nakita ko siya kaagad. Sabay na kaming pumasok sa presby. Naalala ko na may practice kami sa english ngayon at nasa akin ang kopya. Hindi ko alam ang gagawin ko kaya bumulong lang ako ng maiksing prayer kay God. Nagsimula na ang service. Ayun inaalam ko talaga ang mga kanta sa presby. Habang nagsasalita na si kuya popeng vibrate ng vibrate ang phone ko. Patapos na ang service nakita ko si arvin pero ayun hindi kami nagpapansinan. Hanggang bumaba kami hindi kami nagpapansinan pati na rin si jonell hindi pinapansin si arvin na walang dahilan kahit hindi namn sila magkaaway. Ewan ko ba dun kumag yun eh. Napagdesisyunan namin ni jonell na maginternet na lang at sa studynet kami nagcomputer. Ginawa niya yung blog ko at yung blog niya. Ang hirap palang ayusin ang blog pero gusto ko talagang matuto. Para lang akong patay na bata meron nga akong blog hindi naman ako umaayos kumag talaga oh. Natapos ang aming oras bumalik ulit kami sa presby. Nakita kami ni Ate Baby at doon tinanong akmi kung kumain na kami at saan galing. Pinakain niya kami ni jonell may natitira pa daw na hotdog. Habang kumakain kami kakwentuhan namin si ate baby at kasama sa mga uspaan namin si arvin at yung pagiging catholic ko. Masarap kausap si ate Baby para lang siyang teenager hindi ako magtataka kung bakit marami siyang anak anakan. Pagkatapos naming magkwentuhan at kumain ni jonell nagpasama ako sa kanya upang ipaprint namin ang aking pic sa phone(vain talaga ang kumag). Una pumunta kami sa study net akala ko meron dun wala pala kaya pumunta n alang kami sa kapasigan. Habang papunta sa kapasigan nagopen kami parehas about sa family namin ni jonell halos magkaparehas pala hindi lang sa pamilya pati rin pala sa pagiging possesive sa kaibigan. (DATI RIN KASI POSSESIVE AKO). Pero narealize ko na si God lang talaga ang bestfriend ko at wala ng iba. Halos parehas talaga kami ni jonell pero naovercome ko na talaga yung problem kong yun praise God!!! Bumalik ulit kami sa presby at doon nakausap ulit namin si ate baby(nadatnan naming natutulog) nagising dahil si jonell nagpatugtog ng piano. Kwentuhan ulit about sa nararamdaman ni jonell. Hinihintay si arvin at habang naghihintay si jonell natutulog at ako naman nanonood sa nagpapiano(kainggit). Lumabas na sila at arvina t ganun pa rin ang eksena wala pa ring pansinang nangyayari. Ginising ko si jonell at ako naman ay tinext ko si sharyl upang kuhanin ang aking iasng phone. Pumunta na lang daw ako sa church nila. Lumabas muna ako para kausapin si sheila at sumunod din si jonell sinabi ko sa kanya na pupunta ako kila sharyl at sabi ni arvin wag na daw siyang sumama. Habang kakaisip kung ano ano ang aking gagawin sa nalalabing oras at saan pupunta dahil isa at kalahating oras pa bago matapos ang session nila sharyl. Siguro mga nasa isang oras(hindi ako sure) din ang aking pagtayo sa labas ng presby. alas singko dun ko lang napagdesisyunan na doon na lang akosa meriam maghintay. Sumakay sa jeep at hindi ko namalayan na ang suot ko palang salamin ay kay jonell at ang salamin na suot ni jonell ay sa akin. Pagdating ko sa kapasigan naglakad muna ako papunta sa jollibbee para umihi pero nakasalubong ko ang nanay ni sharyl at sinabin sa akin na umatend daw ako sa 4th service kaya yun sinama ako paakyat. Nakahiya nga kasi patapos na ang 3rd sevice nang dumating ako. Si sharyl excited malaman kung ano ang nagyari at sinabi niya na dapat ay pupunta siya sa presby ng umaga. Tanong niya sa akin agad ay walang iba kundi si arvin. Natapos ang ang 3rd service alalang alala siya sa nangyayari sa ngayon sa aming apat.kumag talaga!!! Gusto daw niya makausap si arvin bukas, pag-ibig talaga kumag!!!. Umuwi na ako at simula meriam nilakad ko hanggang rotonda at nakasalubong ko pa ang jeep namin. Sa gitna nang aking paglalakad naabutan ako ng amlalaking patak ng ulan. Nagmamadali ako dahil baka mabasa ang aking belt(hindi na inisip ang sarili mas importante pa ang belt). Nagbabakasakali rin akong baka makita ko sina jonella at arvin sa presby pero si kuya Timmy lang ang aking nakita. Pagdating ko sa bahay gutom na gutom na ako at wala pang kanin buti na lang may barya pa ako at bumili ako ng dalawang order ng kanin. Pagkatapos humiga dahil sa sobrang pagod. Naisip ko na bukas na lang ako gumawa ng blog dahil inaantok na ako. Naalala ko na mahaba na pala ang aking buhok at kailangan ko na ring magpagupit kaya madali akong tumayo at humingi ng perang pangpagupit at nabawasan ang aking pera dahil magiinternet na lang ako pagkatapos. Nang nasa salon na ako. Medyo may hindi ako magandang nararamdaman ang kamay ng gumugupit sa akin(bakla!!!) ay kung saan aan pumupunta hinahawakan ang aking kamay at sa malapit na sa maselang bahagi. Hindi ko alam ang gagawin ko(talagang lapitin ako ng mga bakla!!!)kumag talaga. Buti na lang natapos ang gupit ko na maayos. buti na lang haaay!!! Kahit may buhok buhok pa at nangangati tumuloy ako kaagad sa getready upang gumawa ng aking blog.

Hanggang dito nalang...Always remember sunday is not a family day it is God's day. Dont forget to visit your church because God will bless your day and He has a lot of message for all of us.byebye to all!!!Godbless!!!

september 2 -

2006-09-02T20:29:00.000+08:00

haaayyy!!!ang saya ko talaga every saturday lalo na ngayon kasi this is the saturday na hindi ako napagod kasi wala naman akong ginawa. I woke up 6:45, 15 mins. late for my prayer time pero soya lang naman ang aking prayer time kasi kahit nakapikit at pinipilit kong idilat ang aking mga mata nafeel ko pa rin ang presence ni God that morning. After my prayer time pinagpatuloy ko ang aking tulog sa may taas namin kasi sa baba lang ako natutulog tapos syempre saturday kailangan maglinis kaya ayun pinaakyat na lang ako ni mommy. Ginising ako ni mommy ng 10:30 yata yun kasi naghihinatay yung maghihilot sa akin kasi matagal na akong umaangal sa kanila na masakit ang aking katawan kaya yun kailangan kong maligo kaagad kasi kapag nahilutan na ako hindi na ako pwedeng maligo. Ang sarap talaga magpahilot kahit nakikiliti ako..hahhaha!!!.Pagkatapo nun nanood na lang ako ng t.v..Paglipat ko ng t.v. nagulat ako dahil started with a kiss ang palabas akala ko kasi tuwing sunday yun eh. Ang sound track kasi nun pwede ba na paborito ko na yata dahil kay arvin. Habang naghihintay ng 2:00(MEETING SA YOUTH FOR CHRIST) pahiga higa ako at parang tinatamad kasi kapag nasa bahay lang ako wala talaga akong ginagawa kundi humilata at kumain lamang.

1:45 na nagbihis na ako. Suot suot ko na namn ang aking paboritong belt( bigay ng God's gift ko). belt na umiilae na may nakasulat. Katulad ng belt nina vhomg navarro at edgar allan. Ayun pinagtitinginan na namn ako ng mga tao. At nung nasa meeting na ako ayun na naman ang kanilang napansin. Nilagay pa nga nila dun yung about sa activity namin. Isuot ko daw yun habang naglalakad para yung mga makakaitang yfc mainform parang kumag lang.Paguwi ko ganun din ang eksena pinagtitinginan naman ako dahil sa aking belt.

Hinintay kong mag8 para magonline tapos bigla namng umulan kaya nagpatila muna ako. Ngayon nakita ko na ang liit pala ng fontsize ng sulat ko sa blog ko kagabi,kaasar!!kumag but its okay!!!

See!!! how prayer is important in our life. Naging maganda ang araw ko ngayon kasi nakausap ko si God. Kaya I challenge all of you. If you want to have a good day communicate to our God. It is really important.Trust me!!!

till here na lang!!!Godbless to all!!!

september 1 -

2006-09-01T22:13:00.000+08:00

This is my first blog. Finally, nagkaroon na rin ako ng sarili kong blog by the help of my friend jonell and arvin isama mo na rin si sharyl nakumag lang epal lang..hahhahah...I had this blog last August 30, my birthday. I think through this blog you will know who rovie is. I want to start my blog today, september 1 kasi felling ko kapag inumpisahan ko siya nung wednesday kapos because it is almost the end of the month.

I am always starting my day with a prayer. I felt guilty this day because i woke up late and hindi maganda yung prayer ko. I prayed but lumilipad ang utak ko, I dont know why???totoo nga yung sinabi ng mga leaders namin na once you started your day in a prayer your day will be good bit I failed to have it, kaya I can say that this day is badtrip talaga!!!!kumag kaasar!!!

This badtrip feelling started in our first subject. P.e. na namn wala akong p.e. uniform kasi hindi pa nabibigay and ayoko namn gamitin yung pangpractice ko sa pep. God is still good because i saw my friend Czarina, hiniram ko yung jogging pants niya. Nang magpapalit na ako sarado naman ang c.r. naisip ko yung mga ginagawa ng mga classmates kong babae. nanghiram ako ng palda kay joanne tapos nagpalit na ako..hahahha..Pero natapos ang first subject na hindi man alng ako pinagpawisan kasi bunganga at sermon na namn ang aming almusal kay maam macabbabad..haaaayyyy!!!2nd subject na, badtrip pa rin..na late kami nila sheila at monique kasi bumili pa kami ng covershoes..as a punishment we have to clean all the doors of computer room in the 3rd floor.meron nga akong covershoes naglinis naman ako.Badtrip talaga!!!ayun nagpatuloy tuloy ang aming klase..Lunch na malamang si sheila na naman ang aking kasama kung saan saan kami pumunta kumain ng ice cream na hindi man lang nmin napnsin ang oras kailangan pa pala naming gumawa ng output sa Filipino. Bumalik kami sa classroom ni rush namin ang aming output hanggang naabutan na kami ni maam manguni our math teacher. At badtrip talaga kasi may test pala, hindi man lang ako nakapagreview. Ang hirap ng test tapos naghihintay ang hindi ko pa natatapos na output kasi next subject na namin yun. Pagkatapos kong magtest ginawa ko kaagad yun. God is goog talaga natapos ko naman siya kahit rush. Haaaayyy salamat uwian na!!!!!

Pagkalabas ko nakita ko si jonell sa labas ng room nagkwentuhan ng kaunti at parating din ang kumag na arvin. Hindi rin nagtagal ang usapan namin at inaya ko so jonell sa Mt. Everst para puntahan si sharyl dahil nasa kanya ang bago kong phone. Badtrip wala siya dun kaya bumaba na lang kami. Habang naguusap kaming tatlo about bukas kasi bibili kami ng gitara ko dumating namn si sharyl. Badtrip kasi hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kasi bukas my meeting kami sa youth for Christ pero nakascheduled na yun para sa pagbili ko nag gitara haaay badtrip talaga!!!Sabi ni Sharyl hindi daw siya magpapraktis ng pep tapos ako tinatamad pa. Badtrip sinabi pa niya na ipapakilala daw sa amin ang kumag na oval limag ikot daw..bad trip..pumunta kami sa gym ni sharyl para magbihis na ako..habang papunta doon mabanggit sa akin ni sharyl na naiinis daw siya kay arvin dahil hindi daw magtino habang kinakausap niya. Nagpalit lang ako at tumakas sa warm upm upang puntahan sina arvin at jonell kasi gusto ni sharyl na doon sila sa gym. Tapos ang badtrip kasi parang kumakauasap kami sa hangin, ayun pa namn ang ayoko. Bumalik ako sa gym naabutan ko ang pep na tumatakbo na papunta sa kumag na gym na yun. Nag kumag na Rovie sumabay na rin. Hindi ako makapaniwala dahil ngayon ko lang hindi nadaya ang ikot at sobra sobra pa imbis na limang ikot lamg nagawa ko pa itong pito..hahaha..kumag!Bad trip na naman wala apla si ate Audrey at napagalitan pa kami ni maaam Lising..Haayyy!!badtrip talaga ang araw na ito. Habang sila ay nagliliftings ako namn ay nagbabasa ng akda ni jonell ang first kiss ang ganda nacarried away ako...ahhaa(nasa dulo ang conflict)hahaa..Sinabi ko na sana maaga matapos ang practice dahil inaya ako ni Noriko at balak ko talagang pumunta sa presby.

Nagmamadali kaming pumunta ni Sharyl s apresby pero tapos na pala buti na lang nakita namin kaagad si jonell kais nahihiya kaming pumasok dun eh. Bungad sa akin ni Jonell na umiyak daw siya dahil nagaway daw sila ni arvin at pati si arvin umiyak. Tinatanong ko sa konya kung bakit sila nagaway sabi niya lang basta..haaayyy!!nako!!!tinawag ko si arvin tinanong ko kung bkit sila nagaway. Badtrip parng hindi namn dahil nagapir pa ang dalawa at tumawa pa..Badtrip talaga. pati tuloy si sharyl badtrip na rin kaya nagaya na sityang umuwi sabay pasok namn ni arvin sa loob. Pansin namin ng mukha na kaming kumag sa labas kaya umuwi na lang kami habang si jonell ay pumipigil. Sumakay si sharyla t sabay namn labas ni arvin na waring hinahanap si sharyl. Bumalik ako upang sumakay Badtrip kasi walang tricycle, habang naghihintay ako ng tricycle nakatingin sa akin sina arvin at jonell na akoy waring walang napapansin buti na lang may tricycle kaagad kaya yun umuwi na ako. Naalala ko na may bago pala kaming katulong. Kumain lang ako at pumunta na sa computer shop at 8:45 gumawa ng unang blog.Ang pinaka badtrip dun natapos na ang ahba haba nang nasulat ko hindi ko namn na publish post..haaayyy badtrip talaga!!!kayan umulit ako from the start..

Kaya make sure start your day with a prayer.Kasi for sure magiging maganda ang araw niyo. Huwag niyo akong gayahin kaya nga bawi ako kay God bukas eh..till here na lang..Godbless!!!